میخوام عوض بشم‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه نمی‌تونم تحمل کنم‏.‏‏.‏‏.‏
Forums‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏animworld‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏net دنیای انیمه و مانگا تقدیم میکند
ترجمه و زیرنویس‏‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏‏ زری
انتظار میره آب و هوای خوبی در نارای جنوبی داشته‏.‏‏.‏‏.‏
دارم میرم‏،‏ ساوا‏-‏سان‏.‏
به سلامت‏.‏
میخوام امروز یکمی کیک بخارپز درست کنم‏،‏ ایزومیکو‏-‏سان‏.‏
واقعا؟
موهات‏!‏
فقط یه ذره کوتاهشون کردم‏.‏
مزاحمم بود‏.‏
حالا جواب یوکاریکو‏-‏سانو چی بدیم؟
من رفتم‏.‏
پدربزرگ‏،‏ من دارم میرم‏.‏
ایزومیکو‏.‏‏.‏‏.‏
موهات‏.‏‏.‏‏.‏
ببخش منتظر موندین‏.‏
نونومورا‏-‏سان‏،‏ بابا اصلا از آمریکا برنمیگرده‏،‏ مگه نه؟
میدونم مامان نمیاد‏،‏ اما فکر کردم بابا‏.‏‏.‏‏.‏
مطمئنم که دایسه‏-‏سان درگیر یه کار مهم و فوری هستن‏.‏
آخه جلسه اولیاء و مربیان فرداست‏.‏‏.‏‏.‏
موهات‏،‏ اونا‏.‏‏.‏‏.‏
به همین خاطر موهاتو کوتاه کردی؟
نه‏،‏ نه‏.‏‏.‏‏.‏
اما‏.‏‏.‏‏.‏
اگر قرار بشه به دبیرستان سوتوتسوگاوا برم‏،‏ میخوام توی خوابگاه و با همه‌چیزش زندگی کنم‏.‏
واسه همینم یه جورایی حس کردم لازمه عوض بشم‏.‏
سوتوتسوگاوا؟
میدونم بابا میخواست منو به یه دبیرستان توی توکیو بفرسته‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
من فقط نمیتونم‏.‏‏.‏‏.‏
نه‏،‏ من نمیخوام‏.‏‏.‏‏.‏
کلاس سال سوم
عجیبه‏،‏ مگه نه؟
نه‏،‏ اصلا‏!‏
کلا فرق کردی‏.‏
حالا دیگه امروزی‌تر شده‏.‏
باید مدلشو همینطوری نگه داری‏.‏
راستش میخواستم موهامو مثل تو کوتاه کنم؛ هاروچی‏،‏ اما‏.‏‏.‏‏.‏
میخوای تورو به آرایشگرم معرفی کنم؟
اگر آخر هفته می‌تونی از معبد بیرون بیای‏،‏ حتما خبرم کن‏.‏
بـ‏-‏باشه‏.‏‏.‏‏.‏
میخوام برم‏.‏‏.‏‏.‏
پس بلاخره جرأتشو پیدا کردی و خودت کوتاهش کردی‏.‏‏.‏‏.‏
باید تلاش کنی تا بیشتر شبیه یه دختر عادی باشی‏.‏
آره‏،‏ وقتی به سوتوتسوگاوا میری‏،‏ باید تلاش کنی یه ذره از جلدت بیرون بیای‏.‏
وگرنه چطوری می‌تونی از جوونیت لذت ببری؟
راست میگی‏.‏
باید یه کاری کنم‏.‏‏.‏‏.‏
حتی اونم نتونستی جاخالی بدی؟
اول عذرخواهی کن بعد حرف بزن‏،‏ میساکی‏!‏
راست میگه‏!‏ تو که میدونی ایزومیکو نمیتونه بازی کنه‏!‏
من خوبم‏.‏
واو‏،‏ موهاشو‏!‏ مثل اینه که زمین معبدو تا وسط آسفالت کرده باشن‏!‏
خیلی ضایع‌ست‏!‏
بسه دیگه‏!‏
فکر کردین چی اینقدر خنده‌داره‏،‏ هان؟
آره‏،‏ چی؟ اون توپو عمدا پرت کردی‏،‏ هان؟
میدونی که این یعنی قلدری‏!‏
راستش‏،‏ من فکر میکنم قشنگه‏.‏
وامیا‏-‏کون‏.‏‏.‏‏.‏
پسرای کودن‏.‏
ایزومیکو؟
حالت خوبه؟ درد داره؟
از نونومورا میخوام که اگر شد‏،‏ تعطیلات بعدی منو آرایشگاه ببره‏.‏
منظورت همون آقاییه که همیشه این طرف و اون طرف میبرتت؟
آره‏.‏
هرچند‏،‏ تابحال ازش چیزی نخواستم‏.‏
یه دفعه‌ای خیلی مشتاق شدی‏.‏
میشه شماره تلفن و ایمیلتو بهم بدی؟
موبایل داری‏،‏ مگه نه؟
معذرت میخوام‏.‏ موبایل قبلیم خراب شده و هنوز یکی جدید نخریدم‏.‏
مگه همین تازگیا یکی نخریده بودی؟
همونی بود که خراب شد دیگه‏.‏‏.‏
باشه‏،‏ پس همینکه موبایل خریدی بهم بگی ها‏.‏
بنابراین‏،‏ راجب گردش علمی در ماه ژوئن‏.‏
مقدمه‌ی جستجو در اینترنت موضوع گزارش اینه‏"‏قرن بیست و یکم‏"‏ برای وقت آزاد طی گردش علمی
توی اینترنت دنبال مکانهایی بگردین که میخواین برین و کارهایی که میخواین انجام بدین‏.‏‏.‏‏.‏
و بعد یه گزارش راجبش بنویسین‏.‏
خب‏،‏ میخوای چیکار کنی؟
میشه کمکم کنی؟ من گزارش هردومونو می‌نویسم‏.‏
حتما‏.‏
باید نقشه‌ی شینجوکو رو چک کنیم
و به صفحه‌ی اصلی شعبه‌ی گردشگری بریم‏.‏
ولی بگو ببینم چرا نمیدونی چطوری از اینترنت استفاده کنی؟
نمی‌تونم سریع انجامش بدم‏.‏ اگه به من باشه تا ابد طول میکشه‏.‏
واقعنی؟‏!‏
هی تو‏.‏
میخوای کاراتو بندازی گردن بقیه؟
سرت به کار خودت باشه‏.‏ ما که داریم انجامش میدیم‏.‏
باشه‏،‏ هرکاری میخوای بکن‏.‏
ولی نمیدونم چطور آدما میتونن اینقدر شل و ول باشن‏.‏
محلش نذار‏.‏
باشه‏.‏
پسر‏،‏ امکان نداره بتونیم اونجا بریم‏.‏
رفتنش که آسونه‏.‏
میدونی که فقط 2 ساعت وقت آزاد داریم؟
از کافی هم زیادتره‏.‏
جدی میگی؟
هاروچی؟
فکر کنم میخوام خودم یه امتحانی بکنم‏.‏
حرفای آیومی اذیتت کرد؟
نه‏،‏ راست میگفت‏.‏
شینجوکو
واو‏،‏ موهاشو‏!‏ مثل اینه که زمین معبدو تا وسط آسفالت کرده باشن‏!‏
خیلی ضایع‌ست‏!‏
ولی نمیدونم چطور آدما میتونن اینقدر شل و ول باشن‏.‏
باید تلاش کنی تا بیشتر شبیه یه دختر عادی باشی‏.‏
باید تلاش کنی یه ذره از جلدت بیرون بیای‏.‏
وگرنه چطوری می‌تونی از جوونیت لذت ببری؟
راستش‏،‏ من فکر میکنم قشنگه‏.‏
بابا؟
ایزومیکو؟ پس فهمیدی چطوری چت تصویری کنی؟
بابا؟ واقعا خودتی بابا؟
الآن کجایی؟
خب‏،‏ سرکارم‏.‏
معذرت میخوام‏،‏ نتونستم به جلسه بیام‏.‏
یه حادثه برامون پیش اومد و سرور داغون شد‏.‏‏.‏‏.‏
دوست دخترته؟
آره‏!‏ پونزده ساله با همدیگه‌ایم‏.‏
خونه نمیای؟
واقعا معذرت میخوام‏.‏
اما ساگارا‏-‏کون بزودی اونجاست‏.‏
حالا دیگه باید هرلحظه برسه‏.‏
اما ساگارا‏-‏سان که سرپرستِ من نیست‏.‏‏.‏‏.‏
آره خب‏،‏ فکر کنم خوب نیست‏.‏
اگه قراره اینطوری باشی‏،‏ پس ‏"‏دبیرستانِ توکیو‏"‏ رو هم خط بگیر‏.‏
راستش‏،‏ واقعا دوست دارم که نظرتو راجب این موضوع عوض کنی‏.‏
اسم مدرسه آکادمی هوجو ست‏.‏
من نمیخوام‏،‏ حالا اسمش هرچی میخواد باشه‏.‏
ولی ایزومیکو‏،‏ این بهترین مدرسه برای توئه‏!‏
مادرت هم با من موافقه‏.‏
تو مامانو دیدی؟
خب‏،‏ نه‏.‏‏.‏‏.‏ ولی مطمئنم که موافقه‏.‏‏.‏‏.‏
ایزومیکو‏.‏‏.‏‏.‏ موهات‏!‏
بابا‏،‏ اونقدری بزرگ شدم که خودم تصمیم بگیرم‏.‏
دلم نمیخواد واسم تصمیمی بگیری وقتی حتی نمی‌تونی به جلسات اولیاء و مربیان بیای‏.‏
من حتما حتما به سوتوتسوگاوا میرم‏.‏
ایزومیکو‏.‏‏.‏‏.‏
چی؟
چطوری دارم باهاش حرف می‌زنم‏.‏‏.‏‏.‏؟
نه‏،‏ غیرممکنه‏.‏‏.‏‏.‏
چرا‏.‏‏.‏‏.‏
نه‏.‏‏.‏‏.‏
باید برقو قطع کنم‏.‏‏.‏‏.‏
چی؟
مال توام‏،‏ هاروچی؟
خانوم‏،‏ کامپیوترا خاموش شدن و روشن نمیشن‏!‏
اینجام همینطوره‏.‏
چه خبر شده؟
حتی دکمه‌ی ‏"‏روشن‏"‏ رو هم که میزنم اتفاقی نمیفته‏.‏
سوزوهارا‏-‏سان؟
ایزومیکو‏،‏ چی شده؟
خواهش میکنم گریه نکن‏.‏ فقط بهم بگو چی شده‏.‏
دوباره اونکارو کردم‏.‏
تو اینا رو خاموش کردی؟
ناکانو‏-‏سنسی‏،‏ یه هلیکوپتر داره نزدیک میشه‏.‏
میگن که دنبال سوزوهارا‏-‏سان هستن‏.‏
قسمت اول
اولین دانش‌آموز انتقالی
اتاق مدیر
اومدم تا ایزومیکو رو ببرم‏.‏
الان دیگه من هستم‏،‏ لزومی نداره نگران باشین‏.‏
فقط همه‌چیزو به من بسپرین‏.‏
تو برگشتی‏،‏ ساگارا‏-‏سان؟
از فرودگاه یه راست اومدم اینجا‏.‏
درست به موقع‏،‏ مگه نه؟
سوزوهارا‏-‏سان‏،‏ این مرد واقعا از آشناهاتونه؟
بله‏.‏
اصلا شبیه سرپرستها نیست‏.‏
هان‏،‏ جدی میگی؟
توی این مدرسه‏،‏ بنا به تدابیر امنیتی بچه‌ها رو به کسی بجز والدینشون تحویل نمیدیم‏.‏
شما مدیر هستین‏،‏ آره؟
من ساگارا یوکیماسا هستم‏،‏ دوست صمیمی دایسه سوزوهارا‏.‏
من سیکینه هستم‏.‏‏.‏
و ایشون ناکامورا‏،‏ معلم کلاس گزارش نویسی هستن‏.‏
سوزوهارا ازم خواست تا ایزومیکو رو ببرم‏.‏
متأسفانه‏،‏ هیچ مدرکی برای اثباتش همراه ندارم‏.‏
ببخشید‏،‏ اما شما چندسالتونه‏،‏ ساگارا‏-‏سان؟
امسال سی و سه ساله میشم‏.‏
راستش یه پسر همسن ایزومیکو دارم‏.‏
حقیقت داره؟
بله‏.‏
خب پس این صحبتها قضیه‌ی اینکه من به جای پدرش اومدم یا نه رو حل میکنه؟
نمیدونم وامیا‏-‏کون منو دیده یا نه‏.‏
واقعا بابابزرگ تو رو فرستاده؟
بهت گفته با هلیکوپتر منو ببری؟
البته‏.‏
این یه موقعیت اضطراریه‏.‏
پس میدونه کامپیوترها رو خراب کردم؟
تو که نباید نگران این چیزا باشی‏.‏
دایسه میتونه یه جوری سر و تهشو هم بیاره‏.‏
ولی من هیچوقت از کامپیوتر برای صحبت با دیگران استفاده نکرده بودم‏.‏
و همینکه لمسش میکردم خراب میشد‏.‏‏.‏‏.‏
توی محیط اطرافت هیچی عوض نشده‏.‏
بلکه این تو هستی که عوض شدی‏.‏
مثل‏.‏‏.‏‏.‏ موهات‏.‏
یوکاریکو‏-‏سان اجازه داد؟
چرا یه دفعه‌ای بحث مامانو پیش کشیدی؟
چون اون کسی بود که برای اولین بار موهاتو بافت‏.‏
و از قدیم گفتن که موها منبعی از قدرتهای روانی هستن‏.‏
پس من قدرت خاصی دارم؟
فقط یه مثال بود‏.‏
خواسته‌ت واسه کوتاهی موهات به تنهایی ثابت میکنه که عوض شدی‏.‏
فقط یه ذره از زمانی که آخرین بار همدیگه رو دیدیم میگذره‏،‏ و برای من‏،‏ مثل اینه که کاملا فرق کردی‏.‏
یعنی اینقدر عجیب غریبم؟
دلم میخواد مثل یه دختر عادی زندگی کنم‏.‏
فکر کردی اگر به دبیرستان محلی سوتوتسوگاوا بری میتونی دختر عادی باشی؟
آره‏.‏
خیلی خب‏.‏ هرچی باشه خوشحالی تو مهمترین اولویت ماست‏.‏
نیروهای کمکی فردا میرسن‏.‏
ولی باید ببینیم چقدر میشه روشون حساب کرد‏.‏
ایزومیکو‏.‏‏.‏‏.‏ سوزوهارا‏.‏
تو‏.‏‏.‏‏.‏ کی هستی؟
واقعا خودشی؟
پس بخاطرِ توئه که روز تعطیلی گفتن اینجا بیام‏.‏
باورم نمیشه‏.‏
چطور تونست بهم بگه‏.‏‏.‏‏.‏
که پای یه الهه در میونه؟
الهه؟
کجا گذاشتی رفتی؟
ولگردی ممنوعه‏.‏
آه‏،‏ ایزومیکو‏.‏
اونو یادت میاد؟
میوکی ـه ها‏.‏
تقریبا 10 سال از آخرین باری که همدیگه رو دیدین میگذره‏.‏
من‏-‏ من خاطرم نیست‏.‏
میوکی؟
فقط موهای بافته شده یادمه‏.‏
هرچند‏،‏ نمی‌دونستم همچین دختر دست و پا چلفتی‌ایه‏.‏
مواظب حرف زدنت باش‏.‏
میوکی همون نیروی کمکی‌ـه که قبلا گفته بودم‏.‏
خب‏،‏ خب‏،‏ میوکی‏-‏کون‏.‏ غافلگیر شدم‏.‏
برای خودت مردی شدی‏.‏
معذرت میخوام که در تماس نبودم‏.‏
همیشه یه شیطون کوچولو بودی و یه لحظه آروم نمی‌نشستی‏.‏
از درخت مقدس بالا میرفتی و گیر میکردی‏،‏ و همیشه ایزومیکو کوچولو رو گریه مینداختی‏.‏‏.‏‏.‏
واقعا مونده بودم قراره چه جور آدمی بشی‏.‏
خب‏،‏ از اون وقتا یکمی بهتر شده‏.‏
اوه‏،‏ راستی‏،‏ کیک بخارپز هم دارم‏.‏
تو که همیشه عاشق کیک بودی‏،‏ درسته میوکی؟
میرم یکمی از دفتر معبد بیارم‏.‏
خیلی ازتون ممنونم‏.‏
چه خبره؟
راجب چی حرف میزنی؟
چرا یه دفعه‌ای ادای باباها رو درمیاری‏،‏
و خبرم میکنی تا یه چی رو پشتیبانی کنم؟
ایزومیکو‏،‏ نظرت راجب میوکی چیه؟
میتونی باهاش کنار بیای؟
خب‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏
اون همچین دختریه‏.‏
مطمئنم که الان دیگه میفهمی‏.‏
جوری رفتار نکن که انگاری مراسم ازدواجه‏.‏
مورمورم میشه‏.‏
قضیه اصلاراجب ازدواج نیست‏.‏
موقعیتِ اجتماعیِ تو از زمین تا آسمون فرق داره‏.‏
در بهترین حالت میتونی نوکرش باشی‏.‏
چی؟
این حرفا دیگه خیلی قدیمیه‏.‏
شاید کلمات فراموش شده باشن اما رابطه‌ها همونطور موندن‏.‏
ایزومیکو انتخابهایی داره که ما نداریم‏.‏
مهمه که اینو درک کنی‏.‏
واسم مهم نیست که دلیل این قضیه الهه بودنِ اونه‏!‏ دیگه با این مزخرفات حالمو بهم نزن‏!‏
سرنوشت ایزومیکو این بوده که تحت حفاظت بزرگ بشه‏.‏
و توسط آدمای زیادی محافظت بشه‏.‏
اون؟‏!‏
اولین باره که این حرفا رو میشنوم‏!‏
مهم نیست تو راجب این قضیه میدونستی یا نه‏.‏
اول و آخرش این مشکل خودمونه‏.‏
وایستا بببینم‏.‏‏.‏‏.‏
مگه به منم مربوطه؟
البته‏.‏
فکر کردی واسه چی آوردمت؟
برنامه این بود که تو و ایزومیکو در سریعترین زمان ممکن در آکادمی هوجو در توکیو حاضر بشین‏.‏
اما متوجه شدیم که این راهش نیست‏.‏
ایزومیکو‏،‏ اگه میگی که میخوای به دبیرستان محلی بری‏،‏
ما حق نداریم خواسته‌ت رو ندیده بگیریم‏.‏
اما برای همراهی ایزومیکو‏،‏ تو باید به اینجا انتقالی بگیری‏،‏ میوکی‏.‏
انتقالی؟
زده به سرت‏،‏ یوکیماسا؟
سرنوشتِ تو اینه که تا پای مرگ در کنارِ ایزومیکو باشی‏.‏
اگه فکر کردی در جواب مزخرفاتت فقط میگم بله‏،‏ باید بگم دیوونه شدی‏!‏‏!‏
من هرگز با این دختره‌ی کودن کنار نمیام‏!‏‏!‏
منم اینو نمیخوام‏!‏
میوکی‏-‏کون؟
اوه‏،‏ تاکه‌اومی‏-‏سان‏.‏
فقط میرم یه هوایی بخورم‏.‏
من که یکمی با پسر ساگارا صحبت کردم‏،‏ ولی بنظر میرسه شخصیت خوبی دارده‏.‏
وقتی سیزده ساله بود آموزشهای سختی توی کوهستان داشت که تنهایی از پسش براومد‏.‏
چه خوب میشه اگه دوباره اینجا بیاد‏.‏
چرا ساگارا‏-‏سان گفت که من دختری هستم که تحت حفاظت بزرگ شده؟
چرا گفت که میوکی‏-‏کون خدمتکارِ منه؟
خب‏،‏ میدونی‏.‏‏.‏‏.‏
چون ساگارا‏-‏کون یه راهب کوهی و جنگجوئه‏.‏
راهب کوهی؟
چـ‏-‏چی شده؟
بچه‌ن دیگه‏،‏ بعد از تموم کردن آموزشهاشون مغرور میشن‏.‏
اینطوری بود که از تپه‌ی پشت خونه افتادی‏،‏ آره؟
خوب شد دنبالت اومدم‏.‏
اول بزار برم کمکهای اولـ‏-‏‏-‏‏-‏
آه‏،‏ قبل از اون‏.‏‏.‏‏.‏
میوکی‏.‏
تصمیم گرفتم به دبیرستان اینجا انتقالی بگیرم‏.‏
معذرت میخوام‏،‏ اما چشم به لطف شما دارم‏.‏
امیدوارم اجازه بدید اینجا بمونم‏.‏
من میتونم هرجایی درس بخونم اما کارایی هستن که جای دیگه‌ای نمی‌تونم انجام بدم‏.‏
بعد از زخمی شدنم بود که متوجه ضعفهام شدم‏.‏
خیلی وقت پیش بود که سر شام تعدادمون زیاد بود‏.‏
کاش یوکاریکو‏-‏سان هم اینجا بودن‏.‏
گفتین مادر کجاست؟
شنیدم یه جایی اطراف اوکایاماست‏.‏
اما حدس میزنم به زودی به توکیو برمیگرده‏.‏
که اینطور‏.‏
میوکی هم معمولا تنها بوده‏،‏
بنابراین اونم مشتاقِ دور هم جمع شدنه‏.‏
خوشحالی که اومدی؟
بله‏.‏
بازم میخوای‏،‏ میوکی‏-‏کون؟
بله‏،‏‌لطفا‏.‏
د‏-‏درد داری؟
قبلا مسکن خوردم‏.‏
تو از ته دلت نمیخوای‏.‏‏.‏‏.‏ انتقالی بگیری‏،‏ میخوای؟
چرا؟
بهتر از کُشته شدنه‏.‏
یه جای کارِ یوکیماسا میلنگه‏.‏
ولی من به این سادگیا تسلیم نمیشم‏.‏
من مبارزه میکنم‏.‏ خواهی دید‏.‏
اگه الان با پدربزرگ صحبت کنی‏.‏‏.‏‏.‏
یوکیماسا میفهمه‏.‏
بی‌فایده‌ست‏.‏
آخه‏.‏‏.‏‏.‏
آه‏،‏ تو که نباید کاری کنی‏.‏
اصلا نمی‌تونی کاری انجام بدی‏.‏
هیچوقت عرضه نداشتی کاری رو تنهایی انجام بدی‏.‏
واسه همینه که هرگز فکر نکردی که داری چیکار میکنی‏.‏
نه‏.‏‏.‏‏.‏
بینهایت از آدمای اینطوری متنفرم‏!‏
منم میخوام عوض بشم‏.‏
همش همین‏.‏ تمام کاری که میکنی اینه که ‏"‏میخوای‏"‏‏.‏
اینطوری میخوای باهام رفتار کنی؟
اگه دلت میخواد برو به یوکیماسا چغلی کن‏،‏ بفرما خانم‏.‏
بگیرش‏!‏ بگیرش‏!‏
چرا نمی‌گیریش؟
اگه میخوای بری چغلیمو بکنی خب برو‏!‏
دفعه‌ی آخری که به معبد اومدی‏،‏ مدام با یه توپ منو میزدی‏.‏
دوباره و دوباره‏.‏‏.‏‏.‏
پس تو یادته‏.‏
اونجا یه دختر زشت و بی‌دست و پا با موهای بافته شده بود‏.‏
‏.‏واسه همین فهمیدم باید چیزی یادش بدم که به دردش بخوره‏.‏
اون موقع‌ها حرفی از ‏"‏نوکر‏"‏ و این چرت و پرتها نبود‏.‏
ولی حالا دیگه اوضاع عوض شده‏.‏
حالا‏،‏ چشم و گوش یوکیماسا آماده ست واسه اینکه تو چی میخوای و چه احساسی داری‏.‏
چون خانوم خانوما خیلی خاص تشریف دارن‏!‏
من حتی فکرشم نمیکنم که خاص باشم‏.‏
خب‏،‏ دست کم توی یه مورد توافق داریم‏.‏
اجازه بدین دانش‌آموز انتقالی جدیدمونو معرفی کنم‏.‏
میوکی ساگارا‏-‏کون‏.‏
میوکی ساگارا
به دلیل شرایط خانوادگی‏،‏ در معبد تاکامورا زندگی خواهم کرد‏.‏
بخاطر مهربانی و لطف سوزوهارا‏-‏سان به ایشون مدیونم‏،‏
اما امیدوارم بتونم با تمام بچه‌های کلاس دوست بشم‏.‏
کسی صدایــم می‌زند
از جایی مرا میخواند
با آن آوای مهربان
که از دوردستها می‌آید‏،‏ قلبم زنده می‌شود
به من چیزی بگو تا با این دلهره‌ی دردآور مقابله کنم
احساسی که نمی‌شناسم درونم جان میگیرد
آزادانه خواب می‌دیدم
مثل همیشه دو دل هستم
بی‌صدا آرزو کردم
تا با همه بخندم
درست مثل اونها